NK Celje – ofensywna maszyna z najlepszym strzelcem w Europie

Drugim meczem z godziny 18:45 w trzeciej kolejce fazy ligowej Ligi Konferencji będzie starcie NK Celje z Legią Warszawa. Słoweńcy notują kapitalny sezon, choć, podobnie jak nasz zespół, latem odpadli z eliminacji Ligi Europy z AEK-iem Larnaka.

Poprzednie rywalizacje

Po serii sześciu zwycięstw polskich zespołów nad słoweńskimi nastąpiły dwa remisy, oba w wykonaniu Jagiellonii w zeszłorocznej fazie ligowej Ligi Konferencji. Były to zupełnie różne mecze, a wyniki w znacznym stopniu sugerują styl gry przeciwników.

1998/99	I runda PUEFA	NK Maribor	Wisła Kraków	0:2, 0:3
2002/03	I runda PUEFA	NK Primorje	Wisła Kraków	0:2, 1:6
2015/16	I runda el. LE	NK Celje	Śląsk Wrocław	0:1, 1:3
2024/25	Faza ligowa LK	NK Celje	Jagiellonia Białystok	3:3
2024/25	Faza ligowa LK	Jagiellonia Białystok	Olimpija Lublana	0:0

Mecz z Celje był pierwszym w fazie ligowej, którego polski zespół nie zdołał wygrać. Mimo że Jagiellonia prowadziła w końcówce, a gola na 3:3 straciła po samobóju, ostatecznie remis nie był dla niej złym wynikiem. Celje narzuciło trudne warunki i cały czas trzeba było gonić, aby w ogóle im dorównać, nie tylko, jeżeli chodzi o wynik. Zbiegło się to także z trochę słabszym okresem Jagiellonii, która i tak potrafiła w takiej sytuacji nie przegrać.

Ostatnie 5 lat oraz obecny sezon w pucharach

Sezon	Runda, w której odpadli	Przeciwnicy i wyniki	Poprzednie rundy	Przeciwnicy i wyniki
2020/21	Q3 LE	Ararat-Armenia 0:1	Q1 LM Q2 LM	Dundalk 3:0 Molde 1:2
2021/22	–	–	–	–
2022/23	–	–	–	–
2023/24	Q4 LKE	Maccabi Tel Awiw 1:4, 1:1	Q2 LKE Q3 LKE	Vitória Guimarães 3:4, 1:0, karne 4:2 Neman 1:0, 4:1
2024/25	1/4 LK	Fiorentina 1:2, 2:2	Q1 LM Q2 LM Q3 LE Q4 LK FL LK 1/16 LK 1/8 LK	Flora 5:0, 2:1 Slovan Bratysława 1:1, 0:5 Shamrock Rovers 1:0, 1:3 Pjunik 0:1, 4:1 Vitória Guimarães 1:3 İstanbul Başakşehir 5:1 Betis 1:2 Jagiellonia 3:3 Pafos 0:2 TNS 3:2 APOEL 2:2, 2:0 Lugano 1:0, 4:5, karne 3:1
2025/26			Q1 LE Q2 LE Q3 LK Q4 LK FL LK	Sabah 3:2, 3:3 pd. AEK Larnaka 1:1, 1:2 Lugano 5:0, 2:4 Baník 1:0, 2:0 AEK Ateny 3:1 Shamrock Rovers 2:0

Celje doszło w zeszłym sezonie do tego samego etapu co Jagiellonia i Legia, a za rywala miało trzeciego z głównych faworytów rozgrywek i także zdołało urwać mu punkty w rewanżu. Wcześniej, po szalonym meczu z Lugano, wyeliminowało Szwajcarów, co niedługo później, po zwycięstwie Legii nad Molde, oznaczało przypieczętowanie obecności Polski w pierwszej piętnastce rankingu krajowego.

Ścieżka Celje do fazy ligowej LK wygląda trochę podobnie do tej, którą miała Legia. Również odpadło z AEK-iem Larnaka, przez co nie zmierzyło się z nią już w III rundzie eliminacji LE, potem także wyeliminowało Baníka, choć było to w LK, a nie w LE. Na samym starcie eliminacji miało trudny wyjazd na wschód, za to w meczu, który miał być rewanżem za 1/8 finału LK z zeszłego sezonu, zanotowało spektakularny występ, co Legii do tej pory się nie udało. 5:0 z Lugano pozwoliło nawet przegrać rewanż dwoma golami, a łącznie w 8 meczach eliminacyjnych z udziałem Celje w eliminacjach padło 30 goli. Do średniej Legii z sezonu 2023/24 nieco zabrakło (3,75 vs 4,67), ale i tak wskazówka jest jasna – Celje nadal gra bardzo ofensywnie i nawet w ostatnich meczach, które nie były najlepsze w ich wykonaniu, byli w stanie strzelić po dwa gole.

Forma i terminarz

Liga słoweńska w kontekście mistrzów kraju jest dość wyrównana, od sezonu 2014/15 nikt nie obronił trofeum. Natomiast w danym sezonie zdarza się, że lider szybko ucieka reszcie stawki i zdobywa tytuł z wyraźną przewagą. Na to zanosi się także teraz, bo Celje ma już 11 punktów przewagi nad drugim miejscem po 14 kolejkach. Kiedy ostatnio wygrywało ligę w sezonie 2023/24, wynosiła ona 12 oczek na koniec sezonu.

#	Drużyna	RS	Z	R	P	BZ	BS	RB	Pkt.
1	Celje	14	11	2	1	39	12	+27	35
2	Maribor	14	8	2	4	29	18	+11	26
3	Bravo	14	7	3	4	32	22	+10	24
4	Koper	14	7	3	4	24	19	+5	24

źródło fragmentu tabeli: uefa.com

W ostatniej kolejce ligowej Celje pokonało Aluminij Kidričevo 2:1. Był to mecz bez większej historii, raczej pod znakiem kontroli rywala Legii, a kluczowy w akcjach bramkowych był Danijel Šturm, który wyłożył piłkę Franko Kovačeviciowi do pustej bramki, a w drugiej połowie zachował się podobnie do Ermala Krasniqiego w meczu z Widzewem. Zwycięstwo Celje było zagrożone tylko w ostatnich minutach, kiedy po błędzie Juanjo Nieto Aluminij strzeliło gola kontaktowego i miało jeszcze kilka minut na wyrównanie, jednak biorąc pod uwagę cały mecz, było od tego bardzo daleko.

Ostatni mecz Celje w fazie ligowej LK (2:0 z Shamrock Rovers) także nie był najlepszy w ich wykonaniu, ale bardzo solidny. Kovačević był blisko nawet hat-tricka, ale jego pierwszy gol nie został uznany przez faul w ofensywie. Potem wystarczyło mu wepchnąć piłkę z bliska do bramki, za to drugi gol to jego znakomita indywidualna akcja. W drugiej połowie Celje straciło kontrolę nad meczem i ostatecznie mimo dość pewnego zwycięstwa nie było zadowolone ze swojej postawy, bo nie grało zgodnie ze swoim stylem, pozwoliło Irlandczykom na dochodzenie do sytuacji, a samo rzadko pojawiało się w polu karnym rywala.

Właściwie te dwa mecze nie dają pełnego obrazu, Celje obserwowałem już od lata, kiedy mogło być rywalem Legii i wtedy było w rewelacyjnej formie, może bardzo żałować domowego meczu z AEK-iem Larnaka, którego nie zdołało wygrać. Potem jednak notowało znakomite wyniki i dopiero w 10. kolejce doznało pierwszej ligowej porażki w sezonie. Może w tej chwili mają trochę gorszy moment, ale i tak wystarcza to do regularnego punktowania, a to zupełnie odwrotnie niż Legia, która wygrywa od święta.

Miasto i stadion

Celje to miasto położone w Styrii, w środkowej Słowenii. Jego historia sięga czasów rzymskich. Później był siedzibą hrabiów Celje, czego pozostałością jest Dolny Zamek. Innymi wartymi wzmianki zabytkami są kościół św. Maksymiliana czy ruiny murów obronnych. Celje to także miasto karnawału i targów biznesowych.

W tym roku zostało dopisane przez UNESCO do listy „Miasta Literatury”, z kolei uzupełniając wpis sprzed roku warto dodać, że do rodu hrabiów Celje należała Anna Cylejska, wnuczka Kazimierza Wielkiego, a żona Władysława Jagiełły.

fot. flickr.com

Zespół gra na Stadionie Z’dežele, który jest jednym z większych w Słowenii. W tym kraju powstało wiele nowoczesnych obiektów, a pierwszym z nich był właśnie stadion w Celje, otwierany etapami w latach 2003-2008. Dawniej, również w czasie meczu ze Śląskiem, w związku z umową sponsorską nazywał się Arena Petrol.

W meczach ligi słoweńskiej frekwencje są niskie, a zainteresowanie poza hitowymi meczami znikome. W europejskich pucharach sytuacja wygląda zupełnie inaczej i w Celje wyprzedane są wszystkie dostępne miejsca (nie wszystkie trybuny są otwarte na te spotkania), tak będzie również w czwartek przeciwko Legii.

fot. nk-celje.si

Zespół

Jeżeli z zespołu Celje mielibyśmy zapamiętać tylko jedno nazwisko, wytypowanie takiego zawodnika byłoby niezwykle proste. 26-letn napastnik Franko Kovačević strzelił w tym sezonie już 25 goli we wszystkich rozgrywkach (najwięcej w Europie), z czego 12 w europejskich pucharach. Być może niedługo trzeba będzie zastrzegać, że to bilans obejmujący tylko rozgrywki klubowe, ponieważ otrzymał powołanie do reprezentacji Chorwacji na listopadowe zgrupowanie. Zawsze ktoś może powiedzieć, że to tylko liga słoweńska i tylko Liga Konferencji, ale utrzymywanie tak wysokiej formy przez tak długi czas jest warte docenienia. Do tej pory jego najlepszym wynikiem w pełnym sezonie było 14 goli w NK Domžale. Być może w Słowenii czuje się szczególnie dobrze, bo nigdzie indziej nie zbliżył się do takich rezultatów. W ostatnich meczach było widać, że dosłownie wszystko mu wpada i jest w stanie strzelić w każdej sytuacji.

Obowiązek pilnowania Kovačevicia jest oczywisty, ale nie można zapominać o pozostałych postaciach z ofensywy Celje. Tak jak Chorwata, nie kojarzymy ich z meczu z Jagiellonią, bo albo dołączyli później, albo byli kontuzjowani. Są to skrzydłowi Danijel Šturm i Nikita Iosifow. W tej formacji wiele się zmieniło, główna gwiazda, czyli Svit Sešlar odszedł do Eyüpsporu, a Tamar Svetlin do Korony Kielce. Z kluczowych zawodników pozostał jedynie Mario Kvesić. Przy dyspozycji Kovačevicia można było o tym zapomnieć, ale wciąż kontuzjowany jest Armandas Kučys, który już jesienią rok temu miał kontuzję kolana, a po powrocie do gry wiosną znów wypadł z gry na bardzo długo.

W Celje nie zmieniły się boki obrony, wciąż grają tam Žan Karničnik i Juanjo Nieto, jednak defensywa zdecydowanie nie należy do atutów tej drużyny. Wśród obrońców można znaleźć nieco zapomnianych ligowców z Ekstraklasy, czyli Łukasza Bejgera i Artemijusa Tutyškinasa.

Choć w Słowenii rotacja wśród trenerów jest nieustanna, Celje wciąż jest prowadzone przez Hiszpana Alberta Rierę. Obecnie wygląda na to, że aby miał odejść, musiałby zostać wykupiony przez inny klub, a na zainteresowanie przy takich wynikach i stylu gry nie może narzekać, a przecież latem stracił właściwie pół drużyny. U jego zawodników widać ogromną pewność siebie i podkreślają oni, że ich wysoka dyspozycja indywidualna i zespołowa to w dużej mierze zasługa trenera.

Podsumowanie

Od dłuższego czasu mecze z udziałem Legii wyglądają identycznie, z ogromną przewagą w posiadaniu piłki, z której niewiele wynika, a nawet najlepsze sytuacje nie są zamieniane na bramki, podczas gdy przeciwnikom wystarczy kilka wejść w pole karne przez 90 minut, aby skończyć z co najmniej jednym golem. To trzeba w końcu zmienić, ale w lidze wciąż nawet nie spróbowała tego. Z kolei w meczu z Szachtarem była do tego zmuszona i choć do zwycięstwa potrzebne były dwa strzały życia Rafała Augustyniaka, wydaje się, że Legia trochę lepiej czuła się w tym meczu niż w tych ligowych, w których męczyła się z piłką przy nodze.

Trudno sobie wyobrazić, aby Celje miało zagrać tak, jak rywale ligowi. Są wierni swojemu stylowi gry, który zaprowadził ich do ćwierćfinału LK, teraz ponownie do fazy ligowej tych rozgrywek, a w lidze krajowej przyniósł pokaźną przewagę punktową. Przy uwzględnieniu ich formy z całego sezonu, Legia może mieć spore problemy, ale w ostatnich meczach nie wyglądali aż tak dobrze. Kluczowe jest to, aby Legia poprawiła przejście do ataku po odbiorze piłki, co często działało w zeszłym sezonie, a obecnie praktycznie nie ma to miejsca. Celje, w odróżnieniu od innych zespołów, nie cofnie się i może zostawić dużo miejsca z tyłu, jednak trzeba rzeczywiście szybko ruszyć do ataku, a nie czekać, aż wszyscy wrócą i się ustawią.

Bliżej mi do ostrzegania przed lekceważeniem Celje. Ani ten zespół, ani liga słoweńska nie cieszą się uznaniem w Europie, ale akurat w tym konkretnym miejscu stworzono coś interesującego. Wypracowany styl jest na tyle skuteczny, że nawet wymiana dużej części wykonawców nie zaszkodziła, a mowa o odejściach rzeczywiście kluczowych zawodników. Potrafi on wykreować nowe gwiazdy, które osiągają tam życiową formę. Jeżeli Legia zagra mądrze i wykorzysta słabości w tyłach rywala, możemy być świadkami korzystnego wyniku, jednak trzeba mieć świadomość, że może być o to trudniej niż się wydaje.