Powrót do pucharów po 15 latach, awans z Hajdukiem po pięknych golach z dystansu – Dinamo City

Do fazy ligowej Ligi Konferencji pozostała jeszcze ostatnia runda eliminacji. Jako pierwsza w czwartek na boisko wybiegnie Jagiellonia Białystok, której rywalem będzie Dinamo City Tirana.

Poprzednie rywalizacje

Historia meczów z Albańczykami jest jedną z krótszych. Obejmuje ona cztery mecze, wszystkie wygrane, ostatni z nich 10 lat temu.

1988/89	I runda PZP	Flamurtari Wlora	Lech Poznań	2:3, 0:1
2015/16	III runda el. LE	FK Kukësi	Legia Warszawa	0:3 (wo.), 0:1

Mecz wyjazdowy Legii z FK Kukësi trwał tylko niewiele ponad 50 minut. Po golu Legii na 2:1 Ondrej Duda został uderzony w głowę kamieniem rzuconym z trybun. Spotkania nie wznowiono, a wynik został zweryfikowany jako walkower dla gości. Odbyło się ono w Tiranie na Stadiumi Qemal Stafa, który został zastąpiony stadionem, na którym teraz wystąpi Jagiellonia.

Ostatnie 5 lat w pucharach

Dinamo City wróciło do pucharów po 15 latach (wówczas grało jeszcze pod nazwą Dinamo). Nie tylko klub, ale i większość zawodników nie ma doświadczenia w pucharach, które zbierali dopiero w meczach tego sezonu z Atlètikiem Escaldes z Andory i chorwackim Hajdukiem Split.

Forma i terminarz

Liga w Albanii zacznie się dopiero za tydzień, więc Dinamo City można było do tej pory obejrzeć tylko we wspomnianych meczach pucharowych. Z Atlètikiem wygrało 2:1 na wyjeździe i zremisowało 1:1 u siebie, ale nie są to mecze, które mogą zbyt wiele powiedzieć przed starciami z Jagiellonią. Bardziej porównywalny powinien być dwumecz z Hajdukiem.

Nie chcę zbyt dużo uwagi poświęcać klubowi, który był tylko potencjalnym rywalem Jagiellonii, a ostatecznie odpadł wcześniej, jednak historia Hajduka jest niesamowita. W piętnastym kolejnym sezonie zagrał w eliminacjach, ale nie był w stanie ich przejść. Odpadał już z Maltańczykami, Gruzinami czy Kazachami, więc porażka z Albańczykami nawet nie była do końca zaskakująca.

Istniały dwie skrajne możliwości – albo można się było zastanawiać, jakim cudem Hajduk nie awansował mimo przewagi, albo że jednak Dinamo City okazało się rewelacją tej fazy rozgrywek i zasłużenie przeszło Chorwatów. Z tych dwóch możliwości bliżej mi do tej pierwszej. Z pierwszego meczu w Chorwacji dostępny jest obszerny materiał wideo, w tym zapis całego spotkania, z rewanżu jest on bardziej skąpy.

Nie wszystko było w tym dwumeczu czarno-białe, ponieważ na początku spotkania w Splicie Dinamo City wcale nie było zepchnięte do defensywy, utrzymywało się przy piłce i wychodziło spod pressingu Hajduka. Nie potrafiło wejść z piłką w pole karne, właściwie tylko raz było w stanie dojść do pozycji strzeleckiej z tego obszaru, ale i tak mało korzystnej. Próbowało jednak strzałów z dystansu i jeden z nich zakończył się pięknym golem Dejviego Bregu pod koniec pierwszej połowy.

W tym momencie powinno już było jednak przegrywać, ponieważ kilkukrotnie traciło piłkę na swojej połowie, jednak Hajduk tego nie wykorzystał – strzelał w bramkarza, nie potrafił odpowiednio precyzyjnie podać na pustą bramkę czy wręcz nawet oddawał piłkę bramkarzowi nieudanym prowadzeniem. Trafił też w słupek, który był zupełnie odsłonięty podczas rzutu rożnego.

W drugiej połowie Hajduk już zrobił, co do niego należało. Wyrównał po indywidualnej akcji i centrze na pustą bramkę, a zwycięskiego gola strzelił po kolejnej stracie Dinamo City pod samym polem karnym. Był to moment tuż po tym, jak odwołany został rzut karny dla Hajduka i z tego właśnie wznowienia gry Dinamo City straciło piłkę i chwilę potem bramkę. Do końca meczu już rzadko pokazywało się pod bramką Hajduka i wciąż jego główną bronią pozostawały strzały z daleka.

Ostatecznie wynik 2:1 był korzystny dla Hajduka, ale zbyt niski, żeby dawał spokój przed rewanżem. Rzeczywiście, w Albanii stracili gola, a także zawodnika za czerwoną kartkę. W dogrywce wyszli na prowadzenie w dwumeczu po rzucie rożnym, ale w krótkim odstępie stracili dwa gole. Tutaj także wydaje się, że Dinamo City nie pokazało nic wielkiego, strzelało gole z trudnych pozycji oraz po zamieszaniu, ale to wystarczyło do zwycięstwa 3:1 po dogrywce i awansu.

Miasto i stadion

Tirana to stolica i największe miasto Albanii. Choć jej historia liczy sobie ponad 500 lat, tak naprawdę jest to niewiele ponad sto, bo na znaczeniu zyskała w 1920 roku, gdy została stolicą. Większość zabudowy miasta powstała właśnie w ciągu ostatnich stu lat. Centralnym punktem jest Plac Skanderbega, gdzie znajduje się pomnik albańskiego bohatera narodowego, a także Opera Narodowa i Muzeum Narodowe. Istotne meczety Tirany to Ethem Beja i Namazgah, a do zwiedzania udostępnione są m.in. bunkry z czasów dyktatora Envera Hoxhy. Ku jego czci w latach 80. powstała piramida, która miała służyć jako mauzoleum, a obecnie funkcjonuje jako centrum kultury i technologii.

fot. commons.wikimedia.org

Air Albania Stadium (w rozgrywkach UEFA Arena Kombëtare) to najnowocześniejszy stadion w Albanii. Jego charakterystycznym elementem jest wieżowiec w jednym z narożników, przeznaczony głównie na hotel. Z tej strony znajduje się także galeria handlowa, która zabiera sporą część miejsca, gdzie mogłyby stać trybuny. To rozwiązanie podobne do stadionu Antona Malatinskiego w Trnawie. W Tiranie odbył się pierwszy w historii finał Ligi Konferencji Europy.

fot. commons.wikimedia.org

Zespół

Dobrą wiadomością jest odejście najlepszego zawodnika, jakim był napastnik Baton Zabërgja. Dinamo City straciło wcześniej także Petera Itodo, który, tak samo jak Zabërgja, przeniósł się do Metalista Charków, więc w ataku jest pozbawione swoich atutów.

W większości zespół Dinamo City składa się z niedoświadczonych lub mało znanych zawodników. Jednym z wyjątków jest środkowy obrońca Naser Aliji, któremu zdarzało się grywać w FC Basel. W jego barwach zaliczył mecz w fazie grupowej LM przeciwko Łudogorcowi. Miał też możliwość zagrania przeciwko Lechowi w fazie grupowej LE 2015/16, ale wyeliminowała go kontuzja.

Jednym z ważniejszych i bardziej doświadczonych zawodników Dinamo City jest Dejvi Bregu, który trafił tam prosto z Wisły Kraków. W przeszłości jako skrzydłowy został królem strzelców albańskiej ligi z 16 golami. Wówczas zdobył także mistrzostwo kraju z Teutą Durrës, po czym przeniósł się do Turcji, a następnie do Wisły.

Oprócz Albańczyków w kadrze Dinamo City znajduje się też kilku obcokrajowców. Jednym z nich jest Portugalczyk Tiago Nani, który występuje na prawym skrzydle. Przeciwko Hajdukowi był tym zawodnikiem, który starał się ciągnąć grę albańskiego zespołu, często wchodził w pojedynki i wywalczał rzuty wolne. W Dinamo City skrzydła wydają się nieco groźniejsze niż środek pola, gdzie występują gracze o charakterystyce bardziej defensywnej – Klevi Qefalija i Ledio Beqja.

Atutem Dinamo City jest trener Ilir Daja, który osiągał już sukcesy w pucharach. Jako trener Skënderbeu przeszedł z nim cztery rundy eliminacyjne, w tym w ostatniej Dinamo Zagrzeb po dwóch remisach. Był to ostatni raz, kiedy jakikolwiek klub z Albanii występował w fazie grupowej, wówczas LE. Z Ballkani dwukrotnie grał w fazie grupowej LKE, był także blisko trzeciego awansu z tym zespołem, ale odpadł z północnoirlandzkim Larne po rzutach karnych. Niedługo zrezygnował z posady, aby przejąć Dinamo City, które prowadził dwukrotnie w dawnych latach (14 i 17 lat temu), a także grał tam jako zawodnik. Za pierwszym razem wygrał z nim mistrzostwo Albanii, a ostatnio, w zeszłym sezonie, krajowy puchar, co było przepustką do II rundy eliminacji LK.

Podsumowanie

Jagiellonia dużo zyskała na tym, że ostatecznie była rozstawiona w IV rundzie eliminacji Ligi Konferencji. Dodatkowo pomogło jej to, że w poprzedniej fazie doszło do niespodzianki, bo Hajduk, mimo swojej historii niepowodzeń, miał wszystko, żeby wyeliminować Albańczyków. Jagiellonia zmierzy się ze słabszym zespołem, który dodatkowo nie będzie miał wielkiej siły ognia z przodu.

Obserwowałem już mistrza Albanii, Egnatię, która mogła zagrać z Lechem w eliminacjach Ligi Mistrzów. Zespoły z tego kraju osiągają ostatnio bardzo mizerne wyniki w pucharach i sukces Dinamo City jest właściwie szczęśliwym wyjątkiem. To wszystko dobrze wróży, jednak trzeba uważać, żeby nie podzielić losu Hajduka. Przeciwko Novemu Pazarowi oraz Silkeborgowi pomogły skromne zwycięstwa przywiezione z pierwszych meczów, ale to było na wyjazdach. Teraz Jagiellonia gra pierwszy mecz u siebie i byłoby dobrze, aby osiągnęła lepszy wynik niż Hajduk, tak żeby w Tiranie mieć bardziej komfortową sytuację. Teoretycznie Dinamo City nie powinno jej zagrozić, ale nigdy nie wiadomo, czy znowu nie wyjdzie im strzał życia z dystansu, więc lepiej nie pozostawiać tego dwumeczu przypadkowi.